Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

ΣΦΙΞΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ

Σαν να μη το πιστευουμε πια,μοιαζουμε με ποταμια που θελουν να βρουν το τελος τους,σαν να μας κουρασαν εκεινα τα τραγουδια,κατι ξενο μπηκε αναμεσα μας,κατι υπερβατικο κ παγωσε τα βλεματα μας,νεωτερισμοι κοροιδευουν αυτο που καποτε ημασταν,κ ακομα χειροτερα σε βλεπω στα διχτυα αυτων των νεωτερισμων,που διαλυσαν οτι με αιμα,πονο,δακρυα κ χαρα ειχαμε χτισει.Κατι αλλο ψαχνεις,απομακρυνθηκες απο τη γελαστη θαλασσα...Δεν μπορω να γυρισω το χρονο πισω γλυκια μου,δεν μπορω να ξεναφερω το ηλιοφως στα ματια σου,δεν μπορω να επανορθωσω,οτι περασε,περασε κ εχει παιθανει,ομως δως μου το χερι σου,κ θελω τα ποδια σου να πατανε γερα στη γη,γιατι το βλεπω νοιαζεσαι κ αγαπας κ πιστευεις στα ανθρωπινα που μεσα μας αντεξανε.Δως μου το χερι σου λοιπον,να περπατησουμε μαζι εξω απο το μηδεν κ το θανατο που μας εσπρωξαν,δεν βλεπεις,δεν βεπεις το δρομο?Φαντασου το κ ζωγραφισετο,τα ματια τους μικρα,δυο χαραμαδες.Κοιτα,τα δικα μου ματια,ειναι μια πυλη διαπλατη καθεδρικου ναου,οπως κ τα δικα σου,ειναι το μελλον. ΘΑ ΔΩΣΩ Κ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΓΑΜΗΜΕΝΟΙ ΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ,ΟΣΟ Κ ΑΝ ΜΕ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΑΤΕ,ΑΚΟΜΑ ΠΙΣΤΕΥΩ,ΑΚΟΜΑ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ,ΑΚΟΜΑ ΑΓΑΠΑΩ,ΑΚΟΜΑ ΠΟΝΑΩ!

Δεν υπάρχουν σχόλια: